5/4/2007 - dum di dum ...

....

içimden bir şey geçiyor nasıl söylesem...

daha adını koyamadım devamını bi bilsem...

bilirim bu hisleri korkarım kendimden..

durumlar tanıdık ama

galiba henüz erken

....

29/3/2007 - Emre Aydın

Belki Bir Gün Özlersin

Belki bir gün özlersin
Başka adamlarla
Başka şehirlerde yürürken

Okuduğun ilk roman
Sevdiğin ilk adam
Yasal acılardan
Hatta yalnızlıktan
Belki dolar gözlerin
Başka adamlara
Başka şehirlerde
Belli etmezsin
Belki bir gün özlersin

Sil gözünün yalnızlıklarını
O an fısılda duvarlara Adımı
Bin bıçcak var sırtımda
Biniyle de adaşsın
Herbiri hayran sana

Belki birgün özlersin
Başka adamlarla
Başka şehirlerde yürürken
Seçtiğin bu hayat
Geçtiğin son adam
Yasal acıların hatta yalnızlıktan
Sessiz harfler seçersin

Başka adamlarla
Başka şehirlerde
Belli etmezsin
Belki bir gün özlersin

Ve Gülümse Şimdi (Bebeğim) - Emre Aydın 
Sakın ağlama,  tanıdık yalnızlık,  evvel allah tanıştık
Evvelden
Kokunu bırakma, çok sevdim kokunu,  bilemezsin al götür
Kokunu

Çocuktun hep sen,  elinde balonla   . engel miydim ben 
İğne miydim 
Bir bakmışım ki ben,  elmalar düşmüş,  tükenmişiz, 
Kepenkler inmiş 

Ve uğraşmak anlamsız
Yüzündeki yabancı
Her geçen saniye bana daha yabancı 
Ve böyle olmasın bildiğim gibi kal sen
Her geçen saniye daha da zorlaşmasın
Ve gülümse şimdi 

Haklıydın hep sen,  acılar bedava,  mecburduk hep uzaktan
Bakmaya
Çok yorgunum ben,  eski bir saat gibi   . hırpalandım
Istanbul gibi 

Bebeğim 

Oyunun en güzel yerinde zil çalınca üzülürdük ya 
Öyleyim 

27/3/2007 - Zaman Siler Demiştin

Birgün sen geçmis zamandın
Bense yanında anlamların
Gezinirken uzaklarda, akşamlarım
Herşey geçer demiştin
Geçmeyen şeyler var şarkılarımda
Zaman siler demiştin
Silinmiyor yaşananlar

Bir durak var yüreğimde
Beklerken hep geciktiğim
Sürüklerken beni sana mevsimleri
Her kaçış kendini yakalar
Kaçamadığın şeyler var şarkılarımda
Her aşk bir mavi masal,
Anlatılmayan !

***

 

DSS

27/3/2007 - senli-sensiz

yanımdayken bile hep uzağımdaydın..

tam bitti sandım mesafeler,

yolun sonu...

gördüm ki yanılmışım...

aramızda kalmış ördüğün duvarlar...

uzağıma düşmüşsün

dün gece de...

22/3/2007 - unutulmuş bir mektup sevgiliye...

"SANA DÖNÜYORUM HER GİDİŞİMDE..."

nasıl bir sevdaydı bu?

kendimi bıraktığım her kapıda, seninle yüzleşiyordum..yaşadığım her acıda, sana gelmek istiyor; yaralarımı senin sarmalarını bekliyordum..sanki beni anlayan tek kişi senmişsin gibi!..

bilmediğim ya da unuttuğum bir şey vardı sanki; yıllardır amansızca içimde aşkını büyüttüğüm o insanı, aslında hiç tanımıyordum..

buna inat hayaller kuruyor, kendimi avutuyordum; bir gün beni anlar , sen de seversin diye..

yüzüme gerçekler bir bir vurulurken, ben görmezden- duymazdan geliyordum herşeyi..

kapatıp gözlerimi, kulaklarımı;

seninle maviye boyadığım o dünyama geri çekiliyordum..

yıllar geçiyordu..zaman sardığını sanıyordu yaralarmı..oysa kapanmak bilmiyordu içimde..kendimden kaçtıkça, seninle yüzyüze geliyordum her defasında..

yollarımın sonu sana çıkıyordu..

açılan kapılar sana...

ucuz defter kağıtlarına eşi olmayan aşkını kazıyordum her gün..

sonra kendime kızıyor, biriktirdiğim senli sayfaları bir bir yakıyordum..o sayfalarla yanar gidersin de , küllenirsin diye içimde...

çıkmaz bir sokak gibiydin..

lambaları patlamış, üstelik karanlık..hiç ışığın yoktu!..bu yüzden göremiyordum çıkmazlarda olduğumu..sadece yürüyordum korkarak..yağmurlar yağıyordu üstüme..ıslanmak,üşümek...bunları hissetmiyordum bile..

dilimde bir şarkı gözyaşlarıyla söylediğim..yüreğimde acıyan ve kanayan bir yara..

sadece sana geliyordum..

uzaktan da olsa seni bir dakika görebilmek için...

K@RT@N€sİ